Planowanie wsparcia ogniowego zaczyna się od analizy sytuacji taktycznej. Należy określić cele, rodzaj i ilość środków ogniowych oraz ich rozmieszczenie. Kolejnym krokiem jest ustalenie linii komunikacyjnych, które będą służyły do przekazywania zgłoszeń celów i korekt. Ważne jest również zsynchronizowanie momentu uruchamiania ognia z ruchem własnych jednostek, aby uniknąć przyjacielskiego ognia. Dobór odpowiednich środków, takich jak haubice, moździerzy czy systemy rakietowych, powinien wynikać z charakteru terenu i typu celów. Regularne szkolenia i symulacje pozwalają doskonalić procedury i zbudować zaufanie między dowódcami a wykonawcami ognia. Po zakończeniu akcji warto przeprowadzić analizę, ocenić skuteczność i ewentualnie dostosować taktyki.